Ik heb mijn droomhuis gevonden! Nee, het is geen riante villa in het laren of een pandje in Amsterdam Zuid, maar een appartementje van 70 vierkante meter op een geweldige locatie in Rotterdam. Als je de straat uiloopt sta je aan een grote plas, waar je zomers struikelt over hardlopers, skaters en buggy's en terassen zitten er altijd vol. Er zit een bakkertje op de hoek straat, waar ik me op zaterdagochtend de croissantjes al zag halen en het is slechts een kwartiertje fietsen van het centrum.

Ik hoef verder dan ook niet uit te leggen dat ik op slag verliefd was op dit, voor mij, perfecte appertementje! Ik had de afspraak met de makelaar handig aan het eind van de dag gemaakt zodat ik geen vrij hoefde te vragen op mijn werk. Na een rondje door het appartement was ik helemaal zeker van, hier zie ik mezelf de komende jaren wel wonen. Direct na mij kwam nog een ander meisje voor een 2e bezichtiging. Omdat het inmiddels al na vijven was, vertelde de makelaar dat als ik het wilde ik de volgende ochtend vanaf negen uur kon bellen met kantoor.

Eenmaal thuis probeerde het makelaarskantoor toch te bellen, je weet nooit wie er over werkt en anders kan ik altijd de voicemail inspreken dacht ik. Helaas was er niemand die de telefoon op nam en een bericht achterlaten kon ook al niet. Dan maar de volgende ochtend om stipt negen uur bellen. S'nachts schrok ik wakker, ik droomde dat het meisje eerder was dan mij met bellen en ik zag mijn geliefde appartement aan mijn neus voorbij gaan.

De volgende ochtend zat ik om vijf voor negen al klaar met mijn mobiel in m'n hand. Om 1 minuut over negen kreeg ik iemand aan de telefoon. De medewerkster van het makelaarskantoor noteerde al mijn gegevens en zou de koopintentie naar me opsturen zodat ik deze getekend terug kon sturen. Whoehoe!!!! ,,Ben ik echt de eerste die belde? Want er was een meisje..'' ,,Ja, je bent echt de eerste die belt! Gefeliciteerd! Het appartement is van jou''. Ik kon wel springen op me stoel! Het is echt van mij, ik kon het gewoon niet geloven! Gelijk maar even m'n ouders en een paar vriendinnen op de hoogte stellen!

Terwijl de gefeliciteerd-smsjes binnenstromen, werd ik door een onbekend nummer gebeld. Ik nam op en het bleek de makelaar te zijn. Ik kreeg een vervelend voorgevoel. ,,We hebben hier een aparte situatie'' sprak hij. O nee, schoot het door me hoofd en toen hij zijn verhaal vervolgde bleek het volgende. Het meisje dat na mij het appartement bezichtigde, had tegelijkertijd met mij gebeld, van ons beide waren de gegevens ingevoerd. Toen de medewerkers erachter kwamen dat ze zojuist het zelfde huis verkocht hadden, kwamen ze erachter dat het meisje s'avonds om elf uur een mailtje had gestuurd. @X&%@@... 

Na een paar dagen flink balen en stiekem hopen dat het meisje bekend is bij het BKR en haar financiering niet rond kan krijgen, ga ik weer met frisse moed op zoek naar een leuk appartement. Want ergens wacht er een droomhuis op mij!